logo

Yarışma Afişi

Kurucumuzdan Mesaj PDF Yazdır e-Posta

Merhaba

 

 

Kendimizi bilmeye başladığımız anlardan itibaren hayata hazırlanır, bir iş ve meslek için yıllar süren eğitimler alırız. Okulları bitirip bir ‘’iş’’e girdiğimizde, ‘’kariyerim başladı’’ diye düşünür, önümüzde duran kariyer merdiveninin yükselen basamaklarına bakarız. Oysa ki kariyer; hayatımız boyunca edindiğimiz  deneyim ve becerilerle ardımızda bıraktığımız ‘’iz’’dir... Tırmanılacak bir merdiven değil 3 yaşından beri üzerinde gittiğimiz yoldur, ömür boyu süren yolculuğumuzdur. Çünkü sadece mesleğimiz için yaptıklarımızla değil, yaşadıklarımızın tümüyle şekillenir kariyerimiz... Deneyimler, eğitimler, işe giriş çıkışlar, el sıkışlar, bazen hobiler hatta özel hayat, sosyal aktiviteler, seyahatler, tanışmalar, bazen duruş, bazen yürüyüş, bazen tırmanış, bazen de bekleyişlerle yoğrulur kariyer hayatımız.


Öyleymiş, ben de yıllar sonra farkettim.

Çocukken gizemli şeyleri çözmeye bayılır, ağaç dalları ve duvarlar üzerinde oynarken doğayı keşfe çıkar, büyüyünce dedektif olmak isterdim. İlk gençlikten önceki yıllarda çok okudum polisiye romanlar, Agatha Christie ile klasikler aynı kefedeydi neredeyse. Büyüdükçe başka başka şeyler de keşfettim. Felsefe, psikoloji, mantık, edebiyat derslerine aşıktım, biyoloji, kimya ve fizikte ise büyülenirdim. Coğrafyayla dünyayı gezerdim. Polis Akademisi’ne nasıl gidebileceğimi öğrendim ama Sherlock Holmes filmlerine benzemeyecekti ‘kadın polis’ olmak, hiç düşünmedim. Anneanne tatillerinde gazete kağıtlarından kanat yapıp, odunluğun damından atlama denemelerine devam ettim arkadaşlarla ama hiç pilot olmak aklıma gelmedi. ‘’Ne olacaksın büyüyünce?’’ sorusunu sorana kadar birileri, büyümüştüm çoktan. Anlamlı bir soru da değilmiş galiba sonra farkettim. Bir sınav vardı ülkede, hayat memat meselesi bir sınav. İşte o 3,5 saate bağlıydı gideceğin yol, yapacağın iş, yaşayacağın şehir, tanışacağın insanlar.... Derken ekonomi okurken buldum kendimi bir anfide.

Sonrasında çok hızlı geçti yıllar....Dedektif olup keşifler yapmadım gizemli olaylarda ama gizemli bir olaymışcasına baktım dünyaya ve içindekilere. Pilot olup metal kanatlarla uçmadım gökyüzünde ama kollarımda paraşüt ipleriyle baktım denizin maviliğine. Beden eğitimi derslerinin ters takla atamayanıydım ama yogi olmanın hazzıyla baktım bedenime. Evcilik oyunlarımı bebeklerle oynamadım ama anne olmanın eşsiz ayrıcalığıyla baktım sahici bir bebeğe.

Para kazanmam gerekti, çalıştım kazandım birileri kadar...Çok insan tanıdım, çok öyküler izledim ve dinledim, en az okuduklarım kadar....Pek çok işler yaptım, roller giydim çıkardım en az sizinkiler kadar...

Ne iş yapıyorsun diye sorduklarında ‘’mektepten iktisatçı, alaydan sigortacı, yürekten şairim’’ cevabını verdim 5 yıl öncesine kadar.

Zamanın durduğu an geldi bir gün...Kendimi gördüm işte o zaman....Önce kendime koçluk yaptım, ne çok insana yapıyor olduğumu da o zaman farkettim. Meğer ‘’insan’’ı keşfe çıkmışım yıllardır, sadece ‘’insan kaynakları’’ gazetesi okuduğum günlerde kendimi araştırırken anladım. Her güne okula giden çocuklar gibi açtıkça gözlerimi, daha çok şeyler keşfettim, öğrendim...Keşfettikçe öğrendim, öğrendikçe keşfettim. Öğrenmenin, keşfin sonu mu var, devam ediyorum yolculuğuma bunu farkettim.

Kendi öyküm süresince,  kariyer öykülerinin ‘’iyi yolculuklar’’ anlatan rehberi oldum. Potansiyellerinizi hayata geçirmenize yardımcı, yolunuzu açık, izinizi görünür tutan renkli bir ‘’merkez’’ hayal ettim. Adını ‘’ Arketip Kariyer’’ koydum.

 

Sevgi ve saygıyla,


Elif Çolak

Ocak, 2009


 

Kullanıcı İşlemleri



İçerik Tıklama Görünümü : 124022
  • blogger
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • linkedin
  • Twitter

arketip-twitter

arketip-facebook


© 2010-2011 Arketip Kariyer